Հանդիպում երկրաշարժի 20-րդ տարելիցի առթիվ Հայաստանի Հանրապետություն այցելած սերբական պատվիրակության անդամների հետ

6 դեկտեմբերի, 2008 թիվ, Երևան

Հայաստանում 1988 թվականին տեղի ունեցած աղետալի երկրաշարժի 20-րդ տարելիցի առթիվ այսօր պաշտոնական այցով Երևան է ժամանել Հայաստանի Հանրապետությունում Սերբիայի Հանրապետության դեսպան տիկին Լիլիանա Բաչևիչը (նստավայրը՝ Աթենքում)։ Բացի այդ, Երևան են ժամանել նաև երկրաշարժի օրերին մեզ օգնության ձեռք մեկնած, բայց, ցավոք, զոհված սերբ 7 օդաչուների այրիները, զավակները, ազգականները։

Նույն օրը պատվիրակությունն այցելեց հարավսլավական ինքնաթիռի վթարի վայրը, ուր հսկայական հուշահամալիր է կառուցված՝ ի հիշատակ զոհված սերբ օդաչուների։ Պատվիրակության անդամները եղան նաև Սուրբ Էջմիածնում, իսկ վերադարձին շրջեցին Երևանում։

Երեկոյան բարձր մակարդակով հանդիպում էր նախատեսված պաշտոնական այցով Հայաստան ժամանած հյուրերի և սերբական պատվիրակության անդամների հետ։

Սերբական պատվիրակությանն առանձին տեղ էր հատկացված սրահում։ Մեզ հետ էր դեսպան Ն․Գ․ տիկին Լիլիանա Բաչևիչը։ Երկրաշարժի 20-րդ տարելիցի առթիվ Երևան այցելած բարձրաստիճան հյուրերը ջերմ ու սրտառուչ ելույթներով իրենց համերաշխությունը հայտնեցին մեր երկրին, ամբողջ հայ ժողովրդին։

Խոսք ասաց նաև դեսպան Լիլիանա Բաչևիչը։ Այնուհետև մեր սեղանին մոտեցավ երկրաշարժի օրերին ԽՍՀՄ վարչապետ Նիկոլայ Ռիժկովը։ Ողջունելով սերբական պատվիրակությանը, նա իր երախտիքի խոսքն ուղղեց սերբ օդաչուների հարազատներին։ Եվ քանի որ Հայաստանի մշակույթի նախարարությունը օրեր առաջ խնդրանքով ինձ էր դիմել կազմակերպելու սերբական պատվիրակության այցը, ներկաները և մասնավորապես սերբական պատվիրակության անդամները ցանկացան լսել նաև իմ խոսքը։ Ռիժկովի և իմ ելույթից հետո շնորհակալության խոսք ասաց զոհված օդաչու Պրեդրագ Մարինկովիչի եղբայրը՝ Ռատկո Մարինկովիչը։ Թախծոտ այդ պահերին համերաշխության շունչն էր թևածում սրահում։ Բոլոր ելույթ ունեցողները ցավով էին մտաբերում 1988 թվականի դեկտեմբերը, երբ կործանարար երկրաշարժը քարուքանդ արեց մեր հանրապետության հյուսիսային շրջանները։ Բոլորի խոսքում անափ ցավ կար, բոլորի սրտերն ասես մեկտեղվել ու նույն կերպ էին բաբախում։

Հետո իրար միախառնվեցին հայկական ու սերբական խոսքը, դառն ու անմոռանալի հուշեր արթնացան, որոնք մեզ ուղղորդեցին ոչ հեռավոր 1988 թվական։ Ուշ երեկոյան հյուրերը կրկին շրջեցին Երևանում։ Առավոտյան պիտի մեկնեն Գյումրի և ամբողջ օրը անցկացնեն այնտեղ։

Նյութի աղբյուրը՝ Բաբկեն Սիմոնյան-«Հյուպատոսական գրառումներ»